Nordic Walking uitstap Westenschouwen 28 oktober 2011

Door Kees Molekamp

Foto’s Ank van der Zee

Op vrijdag 28 oktober waren dit keer deelnemers uit groep 1 niveau van de Nordic Walking uitgenodigd om een uitdagende trip te maken door de kop van Westenschouwen. Om de trip aantrekkelijk te maken had ik een 20 km tocht uitgestippeld over strand, door zandduinen  en tot slot het bos bij Westenschouwen. Uiteindelijk hadden acht deelnemers zich aangemeld. Op deze prachtige dag vertrokken we om kwart voor negen bij het Sprintterrein met twee auto,s en via Willemstad en Zierikzee stonden we vijf kwartier later op het parkeerterrein aan de voet van het Noordduin bij Westenschouwen.

Via de trap het strand opgegaan(zie foto rechts ) om meteen bij strandtent De Schaar te gaan genieten van koffie met warm appelgebak en slagroom. Om calorieën op zo’n tocht te verliezen moet je ze eerst opdoen toch?

Een kwartiertje later was het dan echt zover. Onze start voor de strandwandeling. We hadden een gunstig laagwater getijde, zodat zoveel mogelijk over het harde zand gelopen kon worden. Haast ongerept strand met veel mooie schelpen. Ten opzichte van de stranden bij Walcheren staan hier de palenrijen die als golfbrekers dienen, heel ver uit elkaar en zijn vaker enkelvoudig uitgevoerd. Alle badhokjes waren al geruimd en er waren slechts weinig bezoekers. Heerlijk prikken dus! Nergens prik je zo fijn als op het harde strand en kun je van je techniek genieten. Een compleet strand voor onszelf. Zie foto’s

Na negen kilometer strandlopen met heel weinig wind en een stralende lucht was het tijd voor de lunch in het paviljoen de Strandloper. Wat een toepasselijke naam. Twee dagen later moest voor het winterseizoen deze zaak worden afgebroken om de meeuwen en ander trekgevogelte in dit natuurgebied vrij baan te geven.

Na de lunch nog een kilometer strand en vervolgens de duinovergang Het verklikkerpad op richting Nieuw Haamstede. Dit betonnen pad is zeer glooiend en ongeveer een kilometer lang Tijd voor de doppen dus. Het pad is vernoemd naar “De verklikker”, een licht dat in de duinen staat ter waarschuwing voor de zeevaart. In Nieuw Haamstede vergaapten we ons aan de grote huizen die langs de Strandweg waren gebouwd en we eindigden daar bij de bekende vuurtoren. Via een tussenpad kwamen we bij het begin van het interessantste, mooiste maar ook zwaarste deel van deze tocht.  De groene route die met veel bochten en steile duinen voert door de Meeuwenduinen. Prachtige zandverstuivingen, duinpaden en duinpannen waarin het met het zonnetje wellicht 24 graden warm was. Het losse zand, berg op en af vergt een aparte techniek. De tijd nemen, passen verkleinen en gebruik maken van je stokken was niet iedereen gegeven en we moesten dan ook enkele keertjes uitpuffen. Hoewel er verse hertensporen waren hebben we er geen kunnen ontwaren. Wel jammer het zou de dag compleet hebben gemaakt. De duinen leverden aparte tafereeltjes op zie foto’s en na een kleine 2 kilometer waren we ook weer blij dat we de boswachterij in konden.

Ook dit bos kende los zand naast verharde paden en steile klimmetjes. De paden en routes zijn met allerlei kleuren goed aangegeven. Bijzonder zijn wel de diverse vennen met aan de randen de bomen die met de herfstkleuren een prachtig geheel vormden. Zie foto’s

Bij de twee vennen die de Boompjesput vormden stond een picknicktafel waar we precies met ons achttal aanpasten. Het was bijzonder welkom nog wat te eten en te drinken. Na nog anderhalve kilometer bos kwamen we langs de informatieschuur van Staatsbeheer waar de laatste kaartuitgave van het wandelgebied kon worden aangeschaft. Na nog een paar honderd meter waren we weer terug bij de auto. Allen behoorlijk moe van alle inspanningen genoten we nog van een afzakkertje in een barretje. Aan de verhalen te horen heeft iedereen genoten van de natuur in zijn algemeenheid en konden we tevreden huiswaarts gaan.

Aan de reacties te horen is deze tocht voor herhaling vatbaar. Wie weet…